Upadek i likwidacja Po wyborze Borysa Jelcyna na przewodniczącego Rady Najwyższej RFSRR oraz wyborach do Zjazdu Deputowanych Ludowych Rosji w marcu 1990 roku, republika rosyjska dążyła do zdystansowania się od rządu centralnego, a 12 czerwca ogłosiła suwerenność państwową. W lipcu rząd Rosyjskiej FSRR utworzył Bank Centralny Rosji (CBR) na bazie rosyjskiego oddziału Gosbanku. Władze republiki dążyły do stworzenia przeciwwagi dla Gosbanku w ramach walki o suwerenność państwową. W październiku utworzono Wniesztorgbank jako własny bank handlu zagranicznego. W grudniu w republice rosyjskiej uchwalono ustawę o Banku Centralnym oraz ustawę o bankach i działalności bankowej, co sformalizowało niezależność CBR.
W odpowiedzi na uchwalenie przez Rosyjską FSRR własnych praw bankowych, w grudniu 1990 roku premier ZSRR Walentin Pawłow oraz dyrektor Gosbanku Wiktor Gieraszczenko przeprowadzili konfiskatę oszczędności poprzez unieważnienie banknotów o najwyższych nominałach (50 i 100 rubli). Operacja ta, rozpoczęta w styczniu 1991 roku, całkowicie zniszczyła zaufanie obywateli do Gosbanku. Dodatkowym czynnikiem destabilizującym był fakt, że nowo powstały Bank Rosji nie został uprzedzony o planach rządu centralnego, co pogłębiło chaos informacyjny i podważyło wiarygodność radzieckiego systemu bankowego.