mały|Christopher Hitchens w 2005 roku Brzytwa Hitchensa () – epistemologiczna maksyma przypisywana Christopherowi Hitchensowi. Wyraża zasadę, zgodnie z którą ciężar dowodu spoczywa na osobie formułującej twierdzenie, a nie na osobie odmawiającej jego przyjęcia.
Nazwa została utworzona przez analogię do brzytwy Ockhama. Sama formuła wiązana z Hitchensem ma jednak starsze odpowiedniki, zwłaszcza łacińskie powiedzenie Quod gratis asseritur, gratis negatur („to, co twierdzi się bez uzasadnienia, można też bez uzasadnienia odrzucić”).
Pochodzenie Jedną z najbardziej znanych opublikowanych wersji maksymy Hitchens zamieścił w książce God Is Not Great: How Religion Poisons Everything z 2007 roku. Użył jej w polemice z religią oraz z argumentami odwołującymi się do słabo uzasadnionych cudów lub objawień. W tej postaci zdanie Hitchensa stało się jednym z najczęściej cytowanych skrótów jego stanowiska w sprawach religii, sceptycyzmu i argumentacji publicznej.