W tym samym zestawieniu przywoływano również Pierre'a Curiego ze względu na udział w seansach spirytystycznych, J. J. Thomsona z powodu zainteresowania zjawiskami psychicznymi, Santiago Ramóna y Cajala jako autora prac o hipnozie, spirytualizmie i metafizyce, a także Wolfganga Pauliego i Carla Gustava Junga w związku z rozwijaniem pojęcia synchroniczności oraz Arthura Schawlowa z powodu popierania skompromitowanej techniki w terapii autyzmu.
Ograniczenia pojęcia Pojęcie bywa krytykowane jako zbyt szerokie i polemiczne. Może zacierać różnicę między rzeczywistą pseudonauką, błędami poznawczymi, kontrowersyjnymi hipotezami a normalnym sporem naukowym. Zwraca się też uwagę, że samo odejście od dominującego konsensusu nie wystarcza jeszcze do rozpoznania „choroby Nobla”, jeśli spór dotyczy rzeczywiście otwartego problemu badawczego. Z drugiej strony zwolennicy terminu argumentują, że pozostaje on użyteczny jako ostrzeżenie przed bezrefleksyjnym traktowaniem autorytetu naukowego jako autorytetu uniwersalnego.