Józef Ksawery Dybowski (ur. 11 listopada 1812 w Stoczku na Podlasiu, zm. 14 maja 1885 w Paryżu) – żołnierz armii Królestwa Kongresowego, weteran powstania listopadowego, uczestnik Wiosny Ludów, prawnik, przedsiębiorca, działacz polskich organizacji emigracyjnych, emigrantR. Bielecki, Słownik biograficzny oficerów powstania listopadowego, t. 1, Warszawa 1995, s. 401..
Życiorys Był synem Ksawerego Dybowskiego i Anny Sobieskiej. Miał brata Aleksandra. Studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim.
W 1830 rozpoczął służbę wojskową w 6 pułku piechoty liniowej jako podoficer. 10 lutego 1831 podpisał odezwę o założeniu Towarzystwa Partyzantów Polskich. W czasie powstania trafił do 4 pułku strzelców konnych jako podchorąży. 4 października 1831 awansowany na podporucznika. Był członkiem korpusu generała Dwernickiego. Bił się pod Kurowem, Ryczywołem czy Boremlem. 27 kwietnia 1831 wraz z korpusem wkroczył na teren Galicji. Na jej terenie został internowany przez Austriaków. Udało mu się uciec i wrócić do Królestwa. 5 października 1831 przeszedł granicę Królestwa z Prusami wraz z generałem Rybińskim.