występowała tam jako Iza Leszczyńska. W 1916 roku wyjechała do Warszawy, gdzie grała jako Anna Belina (od herbu rodowego męża). W stolicy grała najpierw w Teatrze Letnim (1916-1921), a następnie w Teatrze Rozmaitości (1921-1923), gościnne występując także w teatrach Marywil i Bagatela oraz w Łodzi (1916).
W 1923 roku, po rozwodzie z Jerzym Leszczyńskim i poślubieniu Tadeusza Jackowskiego porzuciła scenę. Zamieszkała we Wronczynie, gdzie prowadziła dom męża, goszcząc wiele czołowych postaci ówczesnej polskiej polityki i kultury (bywali tu m.in. Edward Rydz-Śmigły, Józef Beck, Artur Rubinstein, Ignacy Jan Paderewski, Edward Raczyński, Jan Lechoń, Julian Tuwim, Kornel Makuszyński, Juliusz Osterwa, Ludwik Solski i Mieczysława Ćwiklińska). Następnie przebywała z mężem na placówce dyplomatycznej w Belgii, którą Jackowski objął w latach 1929-1937.
Lata okupacji niemieckiej spędziła w Warszawie, mieszkając z bratem. Po wojnie powróciła do Krakowa, gdzie w latach 1955-1858 za sprawą SPATiF-u otrzymała etat aktorski w Teatrze im. Juliusza Słowackiego.