Typologia Tadeusz A. Olszański wyróżnił trzy podstawowe sposoby realizacji wątków słowiańskich w fantasy. Pierwszym jest stylizacja językowa, polegająca na użyciu słowiańskich nazw i terminologii bez zasadniczej zmiany struktury fabularnej. Drugim jest stylizacja kulturowa, zakładająca głębsze osadzenie utworu w realiach przedchrześcijańskich wierzeń, religii i historii. Najbardziej zaawansowany, trzeci sposób obejmuje tworzenie nowych światów fantasy inspirowanych kulturą słowiańską.
Elżbieta Żukowska wyróżniła podgatunki fantasy słowiańskiej, takie jak fantasy historyczna, ludowa, mityczna, fantasy z odniesieniami romantycznymi, urban fantasy czy formy mieszane sytuujące się na pograniczu gatunku. Fantasy słowiańska często nawiązuje do gatunków takich jak powieść historyczna, romans zbójecki, romans rycerski i fantastyka naukowa.
Uzupełnieniem wcześniejszych typologii jest propozycja Adama Mazurkiewicza, który wyróżnia dwie podstawowe strategie fabularne w fantastyce słowiańskiej: adaptację oraz rekonstrukcję. Pierwsza polega na wykorzystywaniu uniwersalnych schematów fabularnych, takich jak monomit czy podróż bohatera, i osadzaniu ich w realiach słowiańskich.