Tylną część nadwozia zajmuje przedział z dwoma małymi pancernymi oknami po każdej stronie, gdzie 8 żołnierzy siedzi naprzeciwko siebie na siedzeniach przymocowanych do ścian bocznych. Rampa z tyłu, wyposażona w drzwi awaryjne i episkop, która opuszcza się wystarczająco nisko, aby żołnierze mogli wskakiwać i wyskakiwać, umożliwia wejście i wyjście. Tylny przedział jest zwieńczony czterema włazami dachowymi: jednym z przodu po lewej stronie, za kierowcą; jednym nad stanowiskiem strzelca, za zdalnie sterowaną wieżą; i dwoma z tyłu . Griffon ma zmilitaryzowaną wersję komercyjnego układu napędowego Renault-Volvo Z silnikiem Diesla o mocy 400 KM, automatyczną skrzynię biegów i niezależne układy jezdne, umożliwiające pojazdowi osiągnięcie prędkości maksymalnej 90 km/h i zasięg do 800 km. Silnik jest zamontowany na szynach. Może pracować na różnych rodzajach paliwa, ułatwiając uzupełnianie zapasów w dowolnym miejscu na świecie, w którym rozmieszczone będą siły francuskie . Griffon posiada również klimatyzację i ogrzewanie dla zapewnienia komfortu, a także system ochrony przed nadciśnieniem, aby chronić załogę i pasażerów przed zagrożeniami chemicznymi, biologicznymi, radiologicznymi i nuklearnymi (CBRN) .
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — VBMR Griffon · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.