Członkowie Raspberries występowali na scenie w ujednoliconych kostiumach. Formacja spotykała się z krytyką za pojawianie się przed publicznością w smokingach oraz puszystych, wysokich fryzurach (typu bouffant), co według Erica Carmena stanowiło „dopełnienie stylistyki ich muzyki”.
Szczyt popularności (1972–1974) mały|Zdjęcie singla „Go All The Way” W październiku 1972 utwór „Go All the Way” uplasował się na 5. miejscu amerykańskich list przebojów, osiągając nakład ponad miliona sprzedanych egzemplarzy i uzyskując status złotej płyty. W tym okresie doszło do roszad w składzie instrumentalnym: Eric Carmen przejął rolę gitarzysty rytmicznego, aby zajmować centralne miejsce na scenie, natomiast Smalley objął funkcję basisty.
Po wydaniu w 1972 dwóch albumów, Raspberries oraz Fresh, w zespole narastały napięcia na tle artystycznym. Wynikały one głównie z dominującej roli Carmena w procesie twórczym oraz jego sukcesów komercyjnych, co działo się kosztem wkładu pozostałych członków – Brysona i Smalleya. W efekcie trzeci album, zatytułowany Side 3, cechował się surowszym i bardziej agresywnym brzmieniem niż poprzednie wydawnictwa, czego przykładem był otwierający płytę utwór „Tonight”. Po zakończeniu trasy promującej ten album, Smalley został usunięty z grupy z powodu różnic artystycznych, a wkrótce po nim odszedł Bonfanti.