Irene Hauser (ur. 19 marca 1901 w Waidhofen an der Ybbs, zm. 11 września 1942 w obozie zagłady w Chełmnie nad Nerem) – austriacka Żydówka, autorka dziennika opisującego przeżycia w łódzkim getcie. Dziennik jest jedynym znanym dziennikiem napisanym w łódzkim getcie przez dojrzałą kobietę i jedynym autorstwa osoby deportowanej z Wiednia.
Życiorys Była córką Leopolda Hackera (ur. 1864) i Friederike Hacker (ur. 1865), która zmarła w Wiedniu 12 maja 1934. Irene została deportowana razem z mężem Leopoldem Hauserem (ur. 1898) i sześcioletnim synem Erichem (ur. 1936) z Wiednia do getta w Łodzi. Dokumentowanie swoich przeżyć rozpoczęła 24 października 1941, zakończyła 8 września 1942. Prawdopodobnie tego dnia została z synem wywieziona do obozu w Chełmie nad Nerem, gdzie oboje zginęli. Jej mąż został odesłany do zakładów zbrojeniowych firmy „Hasag” w Skarżysku Kamiennej, a następnie do Buchenwaldu, później przebywał w obozach w Schlieben, Meuselwitz, Grasslitz; przeżył Zagładę i wrócił do Wiednia.
Dziennik był spisany w języku niemieckim, w notesie w skórzanej oprawie;