W trzecim kwartale 1649 liczyła 100 koni.
W pierwszej połowie 1655 Rzeczpospolita przygotowywała się do odparcia szwedzkiej agresji. Sejmiki wojewódzkie, a także sejm nadzwyczajny uchwaliły podatki i nakazały zwiększenie liczebności sił zbrojnych. W drugim kwartale roku, w składzie komputu znajdowało się 86 chorągwi kozackich (pancernych) – w sumie 8039 koni. Jedną z nich była chorągiew Jana Zamoyskiego, wojewody kijowskiego (potem sandomierskiego) pod dowództwem Wolińskiego licząca w 1656 roku 100 koni.
Istniała też druga chorągiew Jana Zamoyskiego licząca w 1655 roku 138 koni.
Zrujnowana prowadzeniem walk na kilku frontach w latach 50. XVII wieku Rzeczypospolita podjęła jeszcze jeden wysiłek i wystawiła siły zbrojne liczące około 60 000 koni i porcji. Przygotowania czynione w 1660 do kampanii przeciw Rosji cechowało tworzenie wielu nowych jednostek. W kompucie wojsk koronnych 1660 występowała 96 konna chorągiew pancerna wojewody sandomierskiego Jana Sobiepana Zamojskiego pod dowództwem Franciszka Stefana Wolińskiego.