Ruth Slenczynska (ur. 25 stycznia 1925 w Sacramento, zm. 22 kwietnia 2026 w Cupertino) – amerykańska pianistka, nauczycielka i autorka. Uznawana za pianistyczne cudowne dziecko, występowała z kilkoma przerwami przez całe życie, a ostatnią płytę wydała w wieku 97 lat.
Życiorys Urodziła się w Kalifornii w rodzinie imigrantów z Polski. Jej ojcem był Joseph Slenczynski, czyli Józef Ślenczyński, skrzypek pochodzący z Warszawy, choć według samej pianistki pochodził z Gdańska i z rodziny rybackiej. Według „Rzeczpospolitej” Ślenczyński do czasu I wojny światowej był rektorem warszawskiego konserwatorium. Ranny w lewy nadgarstek podczas wojny, wyemigrował do Stanów Zjednoczonych.
mały|Reklama koncertu Slenczynskiej w Carnegie Hall z 1936
Ojciec Slenczynskiej zauważył jej talent, gdy miała 16 miesięcy, i został jej nauczycielem oraz menedżerem. Występowała publicznie już w wieku czterech lat, mając pięć lat wystąpiła w kronice filmowej British Pathé, jako sześciolatka i siedmiolatka koncertowała w Europie, m.in. w Berlinie, a w wieku 11 lat zagrała w Paryżu po raz pierwszy z orkiestrą. Określano ją jako „pierwszy taki cud od czasów Mozarta”.