Powierzchnia naga i lepka, początkowo delikatnie owłosiona, pokryta twardą, galaretowatą błonką, dość blada, szarobrązowa, brudno żółtawobrązowa, z wiekiem zmieniająca kolor z czerwonobrązowego na sepiowy, jaśniejsza w środku, ostatecznie blednąca do brudnobiaławej. Blaszki W liczbie18-26 pełnych blaszek, szeroko przyrośnięte, głęboko zbiegające, nieco elastyczne, łukowate, o szerokości do 3 mm, dość grube, gładkie lub żebrowane, brudnobiałe do bardzo blado sepiowobrązowawych, czasami z różowym rumieńcem. Krawędzie wklęsłe, nieżelatynowane, w tym samym kolorze. Trzon Wysokość do 65 mm, grubość do 3 mm, pusty, nieco elastyczny, cylindryczny lub nieco rozszerzony u podstawy, prosty do zakrzywionego. Powierzchnia gładka, początkowo drobno, ale gęsto biało owłosiona na całej długości, nieco błyszcząca i nieco kleista, u bardzo młodych okazów czysto biała, następnie wodnisto biaława, przebarwiająca się na blado żółtawobrązowo lub blado szarobrązowo od podstawy w górę, w końcu z podstawą ciemno czerwonobrązową lub nawet czarną. Podstawa z białawą grzybnią mniej lub bardziej gęsto pokrytą białymi włókienkami, które mogą łączyć się, tworząc grube, promieniste sznury grzybniowe. Miąższ Zapach niewyraźny, przyjemny, ale trudny do opisania lub przypominający zapach torfowca.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Grzybówka trzcinowa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.