Megaerops albicollis – gatunek ssaka, nietoperza z rodziny rudawkowatych, jeden z czterech gatunków rodzaju bezogoniec, uznawany niegdyś za podgatunek bezogońca obrożnego, obecnie przeniesionego do innego rodzaju. Długość głowy i tułowia między 45,9 a 51,5 mm, ogona 0 do 4 mm. Ma krótki pysk z tubularnymi nozdrzami, duże oczy, długie i owalne uszy. Brązowe błony skrzydeł. Owocożerca, gniazduje na drzewach, zasiedla lasy kontynentalnej Malezji, Sumatry i Borneo. Występuje rzadko. Zasiedla liczne tereny chronione.
Budowa Długość głowy i tułowia bezogońca Megaerops albicollis wynosi między 45,9 a 51,5 milimetra, a więc mniej niż bezogońca sundajskiego, bezogońca jawajskiego i bezogońca indochińskiego. Ciału towarzyszy ogon mierzący do 4 mm. Ogon ten odróżnia tego bezogońca od pozostałych 3 gatunków bezogońca, żaden z nich bowiem ogona nie ma. Występuje on zresztą tylko u zwierząt pochodzących z Półwyspu Malajskiego, podczas gdy te zamieszkujące Brunei na wzór swych krewnych z innych gatunków żadnego ogona nie posiadają. Długość ucha wynosi od 8,9 do 13,3 milimetra. Przedramię mierzy od 46 do 51,5 milimetra, znowu mniej niż u wszystkich trzech pozostałych bezogońców. Długość stopy wynosi 10–11 mm, a więc zawiera się w zakresie długości stóp bezogońca sundajskiego, podczas gdy bezogoniec indochiński ma większe. M.