Reformy 7 marca na placu Suche Batora zorganizowano strajk głodowy, w którym wzięły udział tysiące osób. Biuro Polityczne MPL rozpoczęło negocjacje z liderami ruchu demokratycznego. 9 marca premier Batmönch rozwiązał Biuro Polityczne i podał się do dymisji. Następnie ogłoszono, że w lipcu odbędą się pierwsze w Mongolii wybory wielopartyjne. Demonstracje odbywały się również w przemysłowych ośrodkach kraju: Erdenecie, Darchanie i Mörönie.
Po ogłoszeniu wyników wyborów MPL utrzymała większość w parlamencie. Największe poparcie partia rządząca uzyskała w regionach rolniczych. Partia zdobyła 357 mandatów w Wielkim Churale i 31 (spośród 51) w Małym Churału.
thumb|Punsalmaagijn Oczirbat, pierwszy prezydent Mongolii, ratyfikujący nową konstytucję ubrany w tradycyjny strój mongolski, 13 stycznia 1992 Niemniej jednak reformy demokratyczne były kontynuowane; 12 lutego 1992 roku przyjęto nową konstytucję, która gwarantowała przejście mongolskiej gospodarki na zasady wolnego rynku. Reformy gospodarcze, które zbiegły się w czasie z zaprzestaniem