Oskar Żebrowski (ur. ok. 1809 w Jurborgu na Litwie, zm. 17 grudnia 1883 w sanatorium pod Tuluzą we Francji) – polski filozof, inżynier, uczestnik powstania listopadowego oraz działacz emigracyjny. W literaturze przedmiotu bywa uznawany za jednego z prekursorów polskiej myśli geopolitycznej. Jego koncepcje geopolityczne opierały się na determinizmie geograficznym. Autor prac z zakresu historiozofii i refleksji nad dziejami Polski.
Życiorys Studiował filozofię na Uniwersytecie Wileńskim, po czym pracował jako nauczyciel w szkołach średnich. Brał udział w powstaniu listopadowym (1830-1831), a po jego upadku wyemigrował do Francji. Tam ukończył Krajową Szkołę Dróg i Mostów (École nationale des ponts et chaussées), a następnie pracował jako inżynier przy budowie dróg i linii kolejowych we Francji i Hiszpanii. W latach 1849–1850 pozostawał związany ze środowiskiem Towarzystwa Literackiego w Paryżu.
Poglądy i koncepcje Żebrowski zajmował się analizą dziejów Polski oraz Europy, łącząc refleksję historyczną z elementami geograficznymi i społecznymi. W swoich pracach przypisywał istotne znaczenie uwarunkowaniom naturalnym, takim jak układ rzek, dostęp do mórz czy budowa geologiczna.