mały|Obraz Károly’a Kernstoka Jeźdzcy na brzegu (1910), Węgierska Galeria Narodowa OśmiuI. Kossowska, Artystyczna rekonkwista. Sztuka w międzywojennej Polsce i Europie, Wydawnictwo Naukowe UMK, Toruń 2017, ISBN 978-83-231-3915-7, s. 193–197. () – węgierska awangardowa grupa artystyczna działająca od 1909 do 1918 r.
Historia Grupę utworzyło w 1909 r. ośmiu malarzy węgierskich kształcących się w Paryżu: Róbert Berény, Dezső Czigány, Béla Czóbel, Károly Kernstok, , , Bertalan Pór oraz A. M. Kurtok, Kulturalne i literackie konteksty relacji chorwacko-węgierskich w XIX i XX wieku, Prace Naukowe Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2019, s. 230.. Grupa ukształtowała się w atmosferze intelektualnych poszukiwań w Budapeszcie na przełomie wieków, gdy węgierska stolica szybko się rozwijała i powstawała w niej nowa elita kulturalna, kształtowana głównie przez zasymilowanych Żydów węgierskich. Elita ta była silnie zainteresowana zagranicznymi prądami w sztuce i kulturze, dążąc zarazem do stworzenia nowoczesnej kultury węgierskiej, która dorównywałaby innym wielowiekowym kulturom europejskim. W 1909 r. grupa Ośmiu zorganizowała pierwszą wspólną wystawę. Károly Kernstok stworzył na jej potrzeby manifest programowy, zatytułowany Sztuka poszukująca, opublikowany drukiem w 1910 r.