MARAUDER (Magnetically Accelerated Ring to Achieve Ultra-high Directed Energy and Radiation) to program badawczy realizowany w latach 1989–1995 przez Sił Powietrznych USA na w Albuquerque. Celem programu było wytworzenie kompaktowego toroidu plazmy o masie 1–2 mg, jego kompresja do dużej gęstości i przyspieszenie do prędkości hiperprędkościowych za pomocą dwustopniowego koaksjalnego działa plazmowego o średnicy ok. 1 m. mały|Shiva Star w Directed Energy Directorate AFRL. Źródłem energii był , bank kondensatorów o pojemności 10 MJ zbudowany pierwotnie w latach 70. XX wieku do badań nad generowaniem promieniowania rentgenowskiego, a następnie wykorzystywany w ramach Inicjatywy Obrony Strategicznej. W 1993 roku Degnan i współpracownicy opublikowali wyniki eksperymentu, w którym toroid plazmy przyspieszono z przyspieszeniem rzędu 1011 g (ok. 100 mld g). Planowane prędkości docelowe wynosiły 3000 km/s do 1995 roku i 10 000 km/s (ok. 3% prędkości światła) do 2000 roku, a energia pojedynczego strzału miała odpowiadać ok. 9,5 MJ. Trafienie w cel miało wywoływać zniszczenia termiczne i mechaniczne oraz impuls elektromagnetyczny zdolny do zakłócania elektroniki.