Sándor Zöld (ur. 19 maja 1913 w Nagyváradzie, zm. 20 kwietnia 1951 w Budapeszcie) – węgierski lekarz i polityk komunistyczny, minister spraw wewnętrznych Węgierskiej Republiki Ludowej od czerwca 1950 r. do kwietnia 1951 r.

Życiorys Pochodził z rodziny robotniczej. Jego ojciec był z zawodu szewcem, a następnie pracował jako murarz. Matka, Anna Kubányi, sympatyzowała z ideami socjalistycznymi; w okresie istnienia Węgierskiej Republiki Rad agitowała na rzecz rewolucji, za co została pobita przez interweniujących na Węgrzech żołnierzy rumuńskich. Następnie, w okresie białego terroru po upadku republiki, spędziła kilka miesięcy w więzieniu. Po traktacie w Trianon i zmianie granic Węgier Zöld wraz z rodzicami przeniósł się do Berettyóújfalu.

Wstąpił do nielegalnej Komunistycznej Partii Węgier jako osiemnastolatek. Rok później podjął studia medyczne na Uniwersytecie w Debreczynie, gdzie starał się tworzyć koła sympatyków partii. Działał równocześnie w samopomocowych organizacjach studenckich. W 1936 r. został sekretarzem studenckiego Kręgu Uniwersyteckiego i jako jeden z jego przywódców przyczynił się do włączenia tej organizacji do lewicowego Frontu Marcowego, współtworzonego przez lewicową inteligencję i działaczy chłopskich, domagającego się m.in. demokratyzacji ustroju państwa i reformy rolnejT.