Na pierwszej wystawie Ośmiu w 1909 r. zaprezentował autoportret, na którym przedstawił siebie z zielonymi włosami, zwracając uwagę krytyków, ale otrzymując przy tym głównie negatywne recenzje. Autoportrety, których łącznie pozostawił 70, stanowią istotną część jego dorobku malarskiego, poza tym tworzył przede wszystkim akty oraz martwe natury. Równocześnie cieszył się znaczną renomą jako portrecista, wykonując na zamówienie wizerunki zamożnych mieszkańców Budapesztu. Portretował też Endre Ady’ego, z którym się przyjaźnił. Po 1911 r., współpracując z grupą Ośmiu, był równocześnie związany z kolonią artystyczną w Kecskemét.
mały|Martwa natura z owocami i rzeźbą, obraz z 1911 r. W 1917 r. ożenił się po raz trzeci ze znacznie młodszą od siebie Borbálą Szilasi. Razem z żoną emigrował do Francji, gdzie kontynuował działalność artystyczną, a jego żona prowadziła salon mody – najpierw w Paryżu, następnie na południu kraju. W 1927 r., zmuszony do powrotu przez kryzys gospodarczy i własną pogarszającą się sytuację materialną, Czigány z żoną wrócił na Węgry, podczas gdy jego dorosłe już dzieci z pierwszego małżeństwa pozostały we Francji. W 1927 r. zorganizował w Budapeszcie wystawę pejzaży, które namalował podczas poprzednich lat pobytu we Francji.