Występ rozpoczynał się od pantomimicznego skeczu przypominającego nieme kino: przy akompaniamencie jazzowego podkładu tancerze motywowali zmęczoną Swift do przebrania się i kontynuowania koncertu.
Rekwizyty użyte w tym numerze – takie jak fraki, pióra i laski – nawiązywały do złotej ery Hollywood. Ludovic Hunter-Tilney z Financial Times uznał, że choreografia była inspirowana stylem reżysera filmowego Busby’ego Berkeleya. Chris Willman z Variety wskazał występ z „I Can Do It with a Broken Heart” oraz poprzedzający go utwór „The Smallest Man Who Ever Lived” jako jedne z najlepszych momentów trasy, opisując całość jako „mieszankę hollywoodzkiego blichtru z lat 30., klimatu Vegas z lat 60. i widowiskowej orkiestry marszowej”.
Podczas koncertu w Londynie 23 czerwca 2024 roku partner Swift, Travis Kelce, zaliczył niespodziewany występ podczas wstępu do utworu. Kelce, ubrany w cylinder i frak, pojawił się na scenie jako jeden z tancerzy, wniósł Swift na rękach i pędzlem poprawiał jej makijaż.