Wieś wspominały XVI wieczne zapisy podatkowe. W 1508 odnotowano we wsi pobór z 4 łanów, a w 1509 pobór z 4 łanów, trzech karczm i 6 łanów po pożarze, które objęte były z tego powodu wolnizną, czyli zwolnione z wszelkich opłat. W 1553 odnotowano pobór z 4,5 łana oraz z karczmy. W 1563 pobór z 4,5 łana oraz karczmy dorocznej. W 1577 płatnikiem poboru ze wsi był Andrzej Grobski.
W latach 1499-1514 właścicielem wsi był Wojciech Grobski. W 1502 przeniósł on na Grobię oraz na połowę Białcza czynsz w kwocie dwóch kóp groszy rocznie od sumy 24 grzywien dla księdza Jana we Wronkach. W 1508 zapisał swojej żonie Annie córce zmarłego Macieja Góreckiego po 100 grzywien posagu oraz wiana na częściach w Grobii i w Białczu należnych mu z działów z bratem Marcinem. W 1510 Wojciech Grobski kupił od brata Marcina połowę Grobii oraz połowę jego połowy Białcza za 80 grzywien. W 1514 był on posiadaczem połowy Białcza.
W 1580 Grobia odnotowana została jako wieś szlachecka położona w powiecie poznańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga Narodów i była własnością podskarbiego koronnego Jakuba Rokossowskiego, który zapłacił w tym roku pobór ze wsi od 4,5 łana, zagrodnika oraz komornika Atlas historyczny Polski. Wielkopolska w drugiej połowie XVI wieku. Część II. Komentarz. Indeksy, Warszawa 2017, s.