Odstraszanie po 2022 roku thumb|250px|Posiedzenie EXCOMM podczas kryzysu kubańskiego (1962). Robert McNamara (trzeci od lewej) ocenił po latach, że wojnę nuklearną powstrzymało szczęście Rosyjska inwazja na Ukrainę w 2022 roku wywołała debatę o skuteczności odstraszania. John Bolton argumentował, że odstraszanie zadziałało jednostronnie na korzyść Rosji: NATO nie zdołało odwieść Rosji od inwazji, natomiast rosyjskie groźby nuklearne skutecznie powstrzymały bezpośrednie zaangażowanie sojuszu. Ben Hodges, były dowódca wojsk lądowych USA w Europie, i Timo Koster, były dyrektor ds. polityki obronnej w NATO, ocenili, że rosyjskie groźby i retoryka nuklearna skłoniły sojusz do samoodstraszania: my jesteśmy odstraszani, a Rosja nie.

Jednocześnie inwazja wykazała skuteczność odstraszania rozszerzonego w ramach NATO: Rosja nie zaatakowała żadnego państwa członkowskiego, pomimo prowokacji takich jak naruszenia przestrzeni powietrznej Polski przez drony we wrześniu 2025 roku. Debata przeniosła się na kwestię odstraszania wewnątrz wojny (intrawar deterrence): jak odstraszać przeciwnika od użycia broni jądrowej w trakcie toczącego się konfliktu.