zastosowany ciąg czynności zależy m.in. od typu tytoniu i przeznaczenia surowca. W przypadku tytoniu suszonego gorącym powietrzem proces technologiczny obejmuje zwykle zbiór, suszenie, oddzielanie blaszki liściowej od nerwu, wtórne suszenie, starzenie lub fermentację oraz dalsze operacje produkcyjne.
W technologii tytoniowej fermentację opisuje się jako etap służący stabilizacji składu chemicznego liści, ograniczeniu części cech surowca uznawanych za niepożądane oraz zmianie jego cech sensorycznych, takich jak zapach i aromat. W starszym polskim piśmiennictwie technologicznym wskazywano, że liście przed fermentacją mają zapach surowizny, który w trakcie procesu stopniowo zanika, a aromat dymu nabiera cech charakterystycznych dla danego rodzaju tytoniu.
Ogólny przebieg procesu Przebieg fermentacji zależy od rodzaju tytoniu, zawartości wody, temperatury, wilgotności powietrza, sposobu ułożenia liści oraz czasu trwania procesu. W klasycznym ujęciu technologicznym liście świeżo zerwane zawierają około 85% wody, liście wysuszone, ale niefermentowane 16–25%, a liście po fermentacji 10–17%. Za odpowiednią dla dalszej przeróbki fabrycznej uznawano wilgotność około 14–16%.