W 1580 pierwzym płatnikiem poboru był Feliks Jaktorowski, który zapłacił od 9 półłanków, jednego zagrodnika, 4 komornika oraz od 1/4 łana. Drugi płatnik Wawrzyniec Dokowski zapłacił od 7 łanów, 3 zagrodników, karczmy na 1/4 łana oraz od krawca. W 1510 wieś miała dwóch właścicieli. Połowa należała do Jadwigi wdowie po Piotrze Grzebienieckim, a druga połowa do Stefana Zaleskiego zwanego także Witkowskim który miał 15 łanów, z tego 1,5 opuszczonego, folwark, trzy karczmy. Wieś płaciła pół grzywny czynszu rocznego dla szpitala św. Ducha pod Bukiem. W 1524 część dziedziny Grzebienisko uwolniona została od sumy głównej 12 grzywien oraz czynszu rocznego w wysokości jednej grzywny na rzecz kapituły katedry poznańskiej, jaki ciążył zgodnie z dokumentem z lat 1444-1457 Jakuba z Wyganowa wikariusza generalnego.
Wieś szlachecka Grzebiensko (Grzebienycko) położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskimAdolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. I, Wielkopolska, Warszawa 1883, s. 7..