Nikołaj Wiłkow () – duży okręt desantowy projektu 1171 (w kodzie NATO: Alligator) Marynarki Wojennej Rosji. Wodowany w 1973 roku, początkowo służył w Flocie Oceanu Spokojnego Marynarki Wojennej ZSRR, następnie przejęty przez Rosję. W służbie rosyjskiej nosił numer burtowy 081. Stacjonując na stałe we Władywostoku, odbył podczas służby siedem rejsów operacyjnych na Ocean Indyjski.
Okręt ma wyporność pełną około 4500 ton i długość 113 m. Napędzany jest silnikami wysokoprężnymi. Posiada uzbrojenie artyleryjskie do samoobrony oraz wyrzutnie niekierowanych pocisków rakietowych do wsparcia desantu. Może transportować do 20 czołgów lub 50 innych pojazdów pancernych i ponad 400 żołnierzy, wysadzanych bezpośrednio na brzeg przez furtę dziobową.
Budowa „Nikołaj Wiłkow” był przedostatnim zbudowanym okrętem desantowym projektu 1171 i pierwszą z dwóch jednostek jego ostatniej czwartej serii (1171/IV). Okręty projektu 1171, zaprojektowane w ZSRR w latach 60. XX wieku na bazie projektu cywilnego drobnicowca, stanowiły pierwszy typ radzieckich dużych okrętów desantowych. Typ ten w ZSRR nosił niejawne oznaczenie Tapir, a w kodzie NATO został oznaczony jako Alligator.