Między 12 maja 1978 a 21 stycznia 1979 roku „Nikołaj Wiłkow” odbył rejs operacyjny na Ocean Indyjski z desantem na pokładzie (w terminologii radzieckiej: „służba bojowa”). Podczas pobytu w porcie w Adenie został wówczas ostrzelany z karabinu maszynowego. Ponowny rejs na Ocean Indyjski odbył między 2 lutego a 10 grudnia 1980 roku, odwiedzając Dahlak w Etiopii (gdzie dostarczył do ochrony radzieckiej bazy materiałowej 933. PMTO pojazdy ZSU-23-4 i BTR-60PB), Aden, Al-Hudajdę w Jemenie i Cam Ranh w Wietnamie. Kolejne rejsy na Ocean Indyjski odbył między 26 marca a 30 września 1983 roku i między 3 października 1984 a 6 czerwca 1985 roku. Między 12 listopada a 25 grudnia 1985 roku okręt wykonał specjalny rejs na Wyspy Kurylskie. Następny rejs operacyjny na Ocean Indyjski okręt odbył między 3 października 1986 a 15 czerwca 1987 roku. Od czerwca do września 1988 roku służył do rejsów transportowych na Kamczatkę i Wyspy Kurylskie. Od 1 czerwca 1989 roku okręt bezpośrednio wchodził w skład 100 Brygady Okrętów Desantowych w związku z rozformowaniem 261 dywizjonu. W 1991 roku przeszedł remont w we Władywostoku.