thumb|Pocisk Minuteman II w silosie. Lądowe ICBM stanowią jeden z trzech komponentów triady nuklearnej Triada nuklearna (ang. nuclear triad) – struktura sił nuklearnych oparta na trzech komponentach: lądowych międzykontynentalnych pociskach balistycznych (ICBM), pociskach balistycznych wystrzeliwanych z okrętów podwodnych (SLBM) oraz bombowcach strategicznych. Celem triady jest zapewnienie zdolności do drugiego uderzenia przez rozproszenie arsenału nuklearnego na trzy rodzaje nośników, tak aby przeciwnik nie mógł jednym atakiem zniszczyć wszystkich komponentów jednocześnie.

Triadę nuklearną posiadają Stany Zjednoczone, Rosja, Chiny i Indie. Pakistan rozwija komponent morski, którego wdrożenie ma mu zapewnić triadę. Francja utrzymuje dwa komponenty, od kiedy w 1996 roku zrezygnowała z pocisków lądowych.

Geneza Koncepcja triady nuklearnej wyrosła z analizy , który w 1959 roku wykazał, że siły odwetowe skoncentrowane w jednym typie nośnika są podatne na atak wyprzedzający. W latach 50. XX wieku bombowce strategiczne Stanów Zjednoczonych stacjonowały na otwartych lotniskach i mogły zostać zniszczone na ziemi, a wczesne ICBM miały długi czas przygotowania do startu.