Po wybuchu wojny wstąpił do Legionu Wschodniego, a po jego rozwiązaniu w Mszanie Dolnej kontynuował służbę w Legionach Polskich. Dowodził plutonem w 8 kompanii II batalionu 3 pułku piechoty. 19 listopada 1914 został mianowany chorążym, a 15 grudnia 1915 awansował na podporucznika. Po awansie objął dowództwo 8 kompanii. Wziął udział w kampanii karpackiej (1914–1915), bessarabskiej (1915) i wołyńskiej (1915–1916). W każdej z nich wyróżnił się męstwem. 1 listopada 1916 awansował na porucznika. Po kryzysie przysięgowym (lipiec 1917), wstąpił do Polskiej Siły Zbrojnej. Służył w 2 pułku piechoty na stanowisku dowódcy 4. kompanii.
Po odzyskaniu niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego i kontynuował służbę w pułku, który został przemianowany na 8 pułk piechoty Legionów. W jego szeregach walczył na wojnie z Ukraińcami, a następnie wojnie z bolszewikami. Wyróżnił się 18 maja 1920 dowodząc batalionem w walce pod wsią Wielka Czernica, w trakcie której poległ.