Od 8 lutego 1917 służył w Krajowym Inspektoracie Zaciągu do Wojska Polskiego, początkowo w łódzkim inspektoracie, a później w PUZ w Zakroczymiu. Od 23 kwietnia był II oficerem zaciągowym w Powiatowym Urzędzie Zaciągowym w Mińsku Mazowieckim. Po kryzysie przysięgowym (lipiec 1917) służył w Polskim Korpusie Posiłkowym, a następnie w Polskiej Sile Zbrojnej. 30 sierpnia 1917 awansował na podporucznika piechoty.
W listopadzie 1918 wstąpił do Wojska Polskiego i został przydzielony do 9 pułku piechoty Legionów. W jego szeregach walczył jako adiutant na wojnie z Ukraińcami, a następnie wojnie z bolszewikami. 23 września 1919 utonął w czasie przeprawy przez Dźwinę pod Drują. 11 października 1919 został pochowany na cmentarzu w Słobódce. Był kawalerem, dzieci nie miał. 14 października 1920 został pośmiertnie zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich.
12 marca 1921 dowódca 3 Dywizji Legionów, generał podporucznik Leon Berbecki napisał we wniosku na odznaczenie Orderem Virtuti Militari:
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6958 – pośmiertnie 10 maja 1922 Krzyż Niepodległości – pośmiertnie 19 grudnia 1930 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”, jako śp. kpt.