Wieś należy do parafii rzymskokatolickiej w Skułach.
Wspomniany wcześniej młyn wodny, wykonany był w konstrukcji wieńcowej. Część mieszkalna, jednokondygnacyjna, pobielona wapnem, pokryta była strzechą słomianą. Część gospodarcza, przebudowana po 1945 roku także była wykonana w konstrukcji wieńcowej. Posiadała dwie kondygnacje i dwuspadowy dach pokryty wiórkami osikowymi. Dach części mieszkalnej i gospodarczej były względem siebie prostopadłe. Młyn od zabudowań gospodarczych oddzielała droga prowadząca ze wsi Grzymek do wsi Kuklówka. Z zabudowań gospodarczych zachowała się ceglana obora sprzed 1914 roku. Zabudowania młyńskie należały do rodziny Wasilewskich i jako młyn wodny funkcjonował do lata 1964 roku. Według przekazów ustnych w młynie funkcjonowała mała prądnica napędzana kołem młyńskim. W wyniku zakazu remontu, wydanego właścicielowi, Wacławowi Wasilewskiemu, przez władze administracyjne PRL, w ramach restrykcji wobec nie upaństwowionego rolnictwa, nastąpiło przerwanie grobli i zniszczenie retencji. Młyn funkcjonował dalej jako elektryczny co w znacznym stopniu zubożyło właścicieli. W połowie lat 70. XX wieku teren stawu został zakupiony przez Stołeczne Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej, które odbudowało zbiornik retencyjny o pojemności 50 tys.