Witold Borucki ps. „Dąb” i „Babinicz” (ur. 3 listopada 1924 w Rawach, zm. 19 sierpnia 1949 w Żebry-Wierzchlasy) – polski działacz podziemia niepodległościowego, żołnierz Narodowego Zjednoczenia Wojskowego (NZW). Komendant XVI Okręgu NZW „Tęcza”.

Życiorys Urodził się w rodzinie rolników Aleksandra i Petroneli z Wiszowatych we wsi Rawy. Miał dwóch braci (Czesława i Andrzeja) oraz trzy siostry (Annę, Zdzisławę i Irenę). Uczęszczał do Gimnazjum Ojców Salezjanów w Jaciążku, gdzie zakończył nauczanie w drugiej klasie z powodu wybuchu wojny. Wstąpił wówczas w szeregi Armii Krajowej – należał do konspiracyjnej placówki terenowej Sypniewo w Obwodzie AK Maków Mazowiecki. Po zakończeniu II wojny światowej i zainstalowaniu władz komunistycznych pozostał w konspiracji. Zmobilizowany do Ludowego Wojska Polskiego, zdezerterował w lipcu 1945 z Oficerskiej Szkoły Broni Pancernej w Modlinie i wstąpił do NZW. Służył początkowo w oddziale por. Feliksa Przybytniewskiego „Mieczysława”, a następnie por. Mariana Kraśniewskiego „Burzy”. Oddziały te rozbrajały posterunki Milicji Obywatelskiej i pociągi oraz stoczyły kilka walk z grupami UB, KBW i MO. Po podporządkowaniu w połowie 1946 struktur dowodzonych przez por. „Mieczysława” kpt.