Środki finansowe umożliwiające wydawanie czasopisma pozyskiwano na różnych zebraniach, ze zbiórek na przyjęciach świątecznych oraz dzięki pożyczkom, których Černý na ogół nie spłacał. W związku z rosnącym zadłużeniem Černý podjął decyzję o zamknięciu pisma. W numerze siódmym (siedem numerów wydanych w 1932 roku opublikowano pod zmienionym tytułem: „Hlas. List sexuální menšiny”), który ukazał się 7 kwietnia 1932 roku, redakcja poinformowała czytelników o zakończeniu działalności.
Wkrótce powołano do istnienia czasopismo „Nový hlas”, którego pierwszy numer ukazał się 1 maja 1932 roku. Redakcja „Novego hlasu” zakupiła od Vojtěcha Černego wyposażenie jego biura i listę abonentów, mimo to Černý odmawiał przekazania nowym właścicielom nawet części zebranej już prenumeraty za rok 1932.
Vojtěch Černý opowiadał się za oficjalnym uznaniem Czechosłowackiej Ligi na rzecz Reformy Seksualnej i brał udział w zakładaniu tego ruchu. Jednakże aż do 1938 roku nie udało się doprowadzić do usunięcia z Kodeksu karnego paragrafu umożliwiającego ściganie homoseksualizmu w Czechosłowacji.