W latach 1965–1991 pracował naukowo-dydaktycznie na Politechnice Śląskiej w Gliwicach, w Wydziale Górniczym na stanowiskach: adiunkta (1965–1966) i docenta w Katedrze Chemii Ogólnej A (1967), w Wydziale Technologii i Inżynierii Chemicznej na stanowisku docenta w Katedrze Chemii Analitycznej i Ogólnej (1969), w Wydziale Górniczym na stanowisku docenta w Katedrze Geologii Surowców Złóż Mineralnych (1970), w Instytucie Projektowania Budowy Kopalń i Ochrony Powierzchni (1971–1979).
Pełnił też funkcje prodziekana ds. nauczania na Wydziale Górniczym (1971–1973) oraz kierownika Zespołu Materiałoznawstwa Górniczego (1973) i Zakładu Materiałoznawstwa Górniczego (1980).
Na Uczelni był też przewodniczącym Rady Szkoły ds. Młodzieży (1970–1971), członkiem Komisji ds. Praktyk Robotniczych (1970), członkiem Komisji ds. Praktyk Zagranicznych (1971), członkiem Egzekutywy, I sekretarzem Komitetu Uczelnianego PZPR (1972–1976). W 1980 r. został prezesem Rady Zakładowej ZNP Politechniki Śląskiej.
Autor wielu publikacji, w tym 8 skryptów, 2 książek oraz kilku patentów. Ściśle współpracował z przemysłem - głównie górniczym - co zaowocowało wieloma ekspertyzami, pracami wdrożeniowymi i patentami. Był m.in.