Grzybojadek łzawnikowy (Occultifur internus (L.S. Olive) Oberw.) – gatunek grzybów z rodziny Cystobasidiaceae. W Polsce występuje jeden gatunek.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Occultifer, Cystobasidiaceae, Cystobasidiales, Incertae sedis, Cystobasidiomycetes, Pucciniomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1954 r. Lindsay Shepherd Olive, nadając mu nazwę Platygloea peniophorae var. interna. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę, nadał mu w 1990 r. Franz Oberwinkler. Nazwę polską podał Władysław Wojewoda w 1996 r.
Morfologia Rozwija się wewnątrz hymenium w owocnikach gatunków Dacrymycetales. Nie tworzy owocników. Strzępki wąskie, o średnicy 1,5–3 µm, cienkościenne, hialinowe, z pojedynczymi porami. Ssawki typu Tremella, wyrastające ze sprzążek, zakończone filcowatymi odgałęzieniami haustorialnymi i przyczepiające się do komórek gospodarza. Konidiofory i podstawki rozwijają się z tych samych strzępek generatywnych. Gromady anamorf i teleomorf nie tworzą typowego hymenium. Brak cystyd i hyfid. Podstawki podłużno-cylindryczne, nieregularnie kręte, bez zgrubień probazydialnych, po osiągnięciu dojrzałości poprzecznie trójdzielne, wytwarzające jedną sterygmę z każdej komórki podstawkowej. Dojrzałe mają średnicę 4,5–6 µm i strzępkową sterygmę o średnicy 1,5–2 µm.