współorganizowała wystawę Matisse’a w 1913 roku w salonie artystycznym Fritza Gurlitta. Jej osoba była kilkakrotnie portretowana przez wielkich artystów epoki: w 1913 roku, podczas wizyty Elsy i Curta w Osla w atelier Muncha, norweski artysta wykonał dwa jej portrety, a w 1914 roku została sportretowana przez Hanriego Matisse’a podczas jej odwiedzin w Issy-les-Moulineaux. Elsa Glaser pod koniec lat 20. straciła słuch i korzystała z aparatu. Zmarła po ciężkiej chorobie (prawdopodobnie z powodu guza mózgu) 10 lipca 1932 roku, w prywatnej klinice Ernsta Ungera przy Derfflingerstraße 21 w Berlinie; została pochowana w Breslau na Starym Cmentarzu Żydowskim. W październiku Curt Glaser podarował Galerii Narodowej obraz Muncha Muzyka na Karl Johanstraße (1889) (obecnie w Kunsthaus Zürich), aby uczcić jej pamięć. Według Anja Breloh obraz został zwrócony Curtowi Glaserowi w 1939 roku.
Curt Glasner po przejęciu władzy przez nazistów, był prześladowany przez nazistów za żydowskie pochodzenie, stracił stanowisko dyrektora berlińskiej Kunstbibliothek i wyemigrował do Szwajcarii w 1933 roku. W maju 1933 roku ożenił się z Marią Milch (1901–1981), z którą miał córkę Evę Renate Gertrud (zmarłą w 1943).