Po wpisaniu na listę Koła Architektów, Gurney zaczął się również intensywnie udzielać w jego strukturach. W kolejnych latach przedstawił między innymi referat na temat relacji między architektem, przedsiębiorcą budowlanym i inwestorem w Anglii, omówił nowy materiał budowlany o nazwie Congo, wziął udział w pracach komisji do spraw opracowania warunków obowiązujących przy robotach budowlanych, poparł inicjatywę budowy nowej siedziby Teatru Rozmaitości, a także uczestniczył w roli sędziego w ogłoszonym wiosną 1913 konkursie na projekt budynku mieszczącego hotel, restaurację i kinematograf. Aktywnie wspierał też inicjatywy o charakterze edukacyjnym i kulturowym, takie jak budowa nowej siedziby szkoły im. Staszica w Warszawie.
Po 1910 czynnie udzielał się także w Towarzystwie Opieki nad Zabytkami Przeszłości, w ramach którego między innymi przedstawił sprawozdanie stanu technicznego zamku w Łęczycy po wycieczce z Józefem Piusem Dziekońskim, wziął udział w zjeździe miłośników ojczystych zabytków sztuki i historii w Krakowie, a także uczestniczył z Aleksandrem Ranieckim w delegacji oceniającej stan pałacu w Wolborzu.
Niewiele wiadomo o aktywności stowarzyszeniowej Gurneya w Wielkiej Brytanii. W 1925 został wpisany na listę członków kręgu korespondencyjnego loży wolnomularskiej Quatuor Coronatorum no.