Zarodniki 14–20 × 7,5–10,5 μm, Q = 1,6–2,2, przeważnie eliptyczne do szerokoeliptycznych, rzadko prawie cylindryczne lub prawie gruszkowate, z wyraźnym wierzchołkiem, gładkie, cienkościenne, hialinowe, nieamyloidalne i niecyjanofilne. Gleocystydy w hymenium 53–75 × 8–13 μm, wrzecionowate, z wierzchołkiem rzadko przechodzącym w dzióbek, czasami lekko grubościenne, bez przegród, tylko rzadko przekraczające warstwę hymenium. Dendrofizy strzępkowe, często z przegrodami wtórnymi bez wypustek, czasami przechodzące w gleocystydy. Gatunki podobne Powłocznica liliowa jest wśród powłocznic łatwa do zidentyfikowania, makroskopowo po różowo-liliowej barwie hymenium oraz preferencji do występowania na wiązach, mikroskopowo głównie ze względu na duże, eliptyczne zarodniki, brak lamprocystyd oraz obecność dendrofiz w hymenium. Inne europejskie gatunki z tego rodzaju bez lamprocystyd, a z dendrofizami to powłocznica osikowa (Peniophora polygonia), ale odróżnia się cylindrycznymi zarodnikami i występowaniem głównie na topolach. Powłocznica olszy zielonej (Peniophora aurantiaca) i powłocznica olszowa (Peniophora erikssonii) mają lamprocystydy, inny kolor i występują na innych drzewach.