Johann Kuntze, także Johann Cundisius (Condisius), (niem. ur. 6 lipca 1626 w Merseburgu, zm. 18 marca 1700 we Wschowie) – niemiecki mieszczanin, wydawca i księgarz działający w Lipsku oraz we Wschowie i Lesznie na terenie Rzeczypospolitej Obojga Narodów.
Życiorys Pierwszy z rodu Condisiusów, który zapoczątkował kilka pokoleń rzemieślników - introligatorów, ksiegarzy - nakładców i złotników. W 1626 poślubił Rosinę Klette - córkę ksiegarza z Görlitz Andreasa i Marii Tschaschel. Nieznane są przyczyny przeprowadzki Kuntzego do Wschowy. Miasto na pograniczu Dolnego Śląska i Wielkopolski przeżywało swój okres posperity jako miejsce obrad senatu i przystanku Wettynów w drodze do i z Drezna. W XVI i XVII wieku miasto było ośrodkiem luteranizmu. Kuntze został przyjęty we Wschowie do prawa miejskiego 13 września 1669. Tytuł króla kurkowego uzyskał w 1685. Członek luterańskiej współnoty Wschowy. Był człowiekiem wykształconym. Ukończył przynajmniej szkołę miejską, o czym świadczy jego obrzędowa twórczość literacka, okolicznościowe wiersze wydawane w Lipsku, Wschowie i Lesznie. Miał trzy córki i trzech synów: Johanna Jacoba, złotnika z Leszna (zm. 20 lutego 1746), Johanna Christopha, introligatora, oraz Johanna Adolfa, malarza.