Eryk Brikner, również Brykner (ur. 1705 w Drzymałowicach, zm. 16 sierpnia 1760 w Mochowie) – duchowny pauliński, organista, kompozytor muzyki barokowej, egzorcysta.

Życiorys Urodził się w Drzymałowicach koło Jawora na Dolnym Śląsku jako Jerzy Hieronim Brikner w rodzinie mieszczan lub szlachciców trudniących się kupiectwem.

Kształcił się w paulińskim gimnazjum. 15 października 1724, w wieku dziewiętnastu lat, wstąpił do nowicjatu paulinów w Częstochowie. Otrzymał imię zakonne Eryk. Śluby złożył w klasztorze św. Barbary w Częstochowie.

Odbył studia filozoficzno-teologiczne na Jasnej Górze i rozpoczął pracę kapłańską w tamtejszym sanktuarium. W gimnazjum i na studiach został wykształcony muzycznie. W 1731 był organistą w klasztorze w Leśnej Podlaskiej, gdzie powstawała bazylika paulinów.

W latach 1741–1745 ponownie przebywał w klasztorze na Jasnej Górze, gdzie pełnił funkcję organisty. Ponadto został ustanowiony egzorcystą. W 1745 przebywał w klasztorze w Warszawie, gdzie również był organistą, po czym znów wrócił na Jasną Górę. Wszedł do zespołu penitencjarzy z uprawnieniami papieskimi – posiadał uprawnienia do rozgrzeszania grzechów zastrzeżonych. Komponował muzykę do liturgicznych tekstów brewiarza. Z tego okresu zachowały się trzy kompozycje jego autorstwa.