W obrębie rodu posługiwano się siedmioma zawołaniami: Boleście, Kamiona, Luborza, Łazęka, Nagóra, Nowina, Zarazy.
Po ukształtowaniu się podziału administracyjnego ziemi dobrzyńskiej (XIV-XV w.) znajdował się w granicach powiatu dobrzyńskiego.
Właściciele Okres XIV-XVIII wieku Od rycerzy siedzących na Grochowalsku rozpoczęła się występująca od XIV i XV wieku rodzina Grochowalskich. Pierwszym znanym właścicielem był Wisiek z Grochowalska – świadek dokumentu Władysława z 1349 rokuKsięgi sądowe brzesko-kujawskie 1418-1428 wyd. J. Kochanowski, Warszawa 1905. Jan książę mazowiecki nadał w 1403 roku Mrocławowi i Mścisławowi "de Grochowark" i 20 łanów lasu zwanego "Borki" Następnymi właścicielami byli Waszek z Grochowalska – wojski dobrzyński, Jan z Grochowalska – brał udział w 1434 roku w obiorze przez szlachtę dobrzyńską Jagiellończyka na tron polski.
Dokument z 25 stycznia 1434 roku poręczający następstwo tronu dla jednego z synów Władysława Jagiełły wymienia 27 rodów herbowych osiadłych w Ziemi Dobrzyńskiej. Wystawili go wszyscy dostojnicy w liczbie 18 oraz po dwóch przedstawicieli osiadłych tamże 27 rodów szlacheckich łącznie 71 osób. Piotr z Grochowalska – szlachcic zagrodowy. Ostatni przedstawiciel rodu wymieniony w wykazie poborowym.