Piotr Paweł Korzon (ur. 28 lutego 1895 w Lejpunach) – kapitan piechoty Wojska Polskiego II RP, uczestnik I wojny światowej, walk o niepodległość Polski, wojny polsko-bolszewickiej oraz obrońca Grodna we wrześniu 1939.
Życiorys Piotr Korzon urodził się 28 lutego 1895 w Lejpunach, w powiecie sejneńskim. Był synem Marcina i Marianny z domu Puzynowskich. Od 1908 do 1913 uczył się w Szkole Miejskiej w Sejnach. Po wybuchu I wojny światowej przebywał w Rosji, gdzie w 1915 ukończył gimnazjum w Nowoczerkasku.
Służba w latach 1915-1918 1 listopada 1915 wstąpił jako ochotnik do I Batalionu Brygady Strzelców Polskich wchodzącego w skład Legionu Puławskiego, który brał udział w walkach na froncie wschodnim z Niemcami, został przydzielony do jego 1 kompanii. W marcu 1916 został wysłany do szkoły chorążych w Tyflisie, ukończył ją we wrześniu tego samego roku. Jako chorąży przydzielony do 272 Zapasowego Pułku Piechoty jako młodszy oficer 8 kompanii. 12 lutego 1917 przeniesiono go do 43 Pułku Piechoty, a 1 marca do 19 Zaamurskiego Pułku PPS. W celu przeszkolenia od 27 marca do 8 kwietnia przebywał w 3 Dywizjonie Artylerii. Od 31 maja służył w oddziale dział okopowych 3 Zaamurskiej Dywizji PPS jako młodszy oficer, od 15 czerwca jako dowódca, a od 9 listopada jako zastępca dowódcy.