Panowanie Gao Weia i upadek dynastii thumb|Scena przedstawiająca dwóch jeźdźców z grobowca (zm. 570) w Taiyuan. By uniknąć problemów z sukcesją, za radą Zu Tinga w 565 Gao Zhan abdykował i koronował na cesarza swojego dziewięcioletniego syna, (565-577), samemu zachowując kontrolę jako emerytowany cesarz. Gao Zhan zmarł w 568 i faktyczna kontrola nad sprawami państwa przeszła w ręce He Shikaia i wdowy po Gao Zhanie, cesarzowej wdowy . W 571 He Shikai został zamordowany przez brata cesarza, , i coraz większe wpływy na dworze zaczął zdobywać Zu Ting. Spotkało się to jednak z dezaprobatą najważniejszego generała Qi, . Rezultat tej walki o wpływy był niekorzystny dla armii, gdyż na skutek dworskich intryg cesarza przekonano do zamordowania Hulü Guanga i jego synów. „W Północnym Zhou na wieść o egzekucji najważniejszego dowódcy ich przeciwnika zapanowała wielka radość, a późniejsi komentatorzy twierdzili, iż śmierć Hulü Guanga sprawiła, że ostateczna klęska Północnego Qi była nieunikniona”.