W 1994 związał się zawodowo z macierzystą uczelnią. W 2013 objął stanowisko kierownika Katedry i Zakładu Medycyny Sądowej tej uczelni na Wydziale Lekarskim. W swojej pracy badawczej specjalizuje się w zagadnieniach z zakresu traumatologii sądowej, biomechaniki, rekonstrukcji wypadków drogowych, metabolomiki oraz wykorzystania markerów tanatochemicznych w diagnostyce pośmiertnej. Jest także polskim delegatem do Europejskiej Rady Medycyny Sądowej (European Council of Legal Medicine).
Jest autorem i redaktorem naukowym trzytomowego, fundamentalnego podręcznika akademickiego Medycyna sądowa (Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2019–2021), stanowiącego główne kompendium wiedzy dla lekarzy orzeczników, studentów medycyny i prawa w Polsce.
W 2001 został powołany na stanowisko konsultanta wojewódzkiego. 19 lutego 2020 Minister Zdrowia powołał go na funkcję konsultanta krajowego w dziedzinie medycyny sądowej, którą sprawuje również w kolejnych kadencjach, nadzorując procesy kształcenia podyplomowego lekarzy w tej specjalizacji na terenie całego kraju.