Mieczysław Łapkowski (ur. 10 kwietnia 1951 w Postarzynie) – polski naukowiec, profesor nauk technicznych.
Życiorys Syn Jana.. Ukończył w 1974 r. studia wyższe (kierunek technologia organiczna) na Politechnice Śląskiej, otrzymując tytuł zawodowy magistra inżyniera chemika. W 1982 r. obronił doktorat z chemii na Politechnice Śląskiej, a drugi uzyskał w 1987 r. na Université Joseph Fourier w Grenoble (Francja). W 1990 r. na Uniwersytecie Warszawskim uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego. W 1992 r. został mianowany przez Ministra Edukacji Narodowej na stanowisko profesora zwyczajnego Politechniki Śląskiej. W 1998 r. otrzymał tytuł naukowy profesora nauk chemicznych.
Od 16 kwietnia 1974 r. pracował na macierzystej Uczelni początkowo w Instytucie Fizykochemii i Technologii Polimerów jako asystent-stażysta, później asystent (1975–1976). Następnie zatrudniony na stanowisku starszego asystenta w Instytucie Chemii i Technologii Nieorganicznej (1976–1981). Adiunkt w Instytucie Fizykochemii i Technologii Polimerów (1992). Profesor Katedry Fizykochemii i Technologii Polimerów Wydziału Chemicznego oraz w Instytucie Materiałów Polimerowych i Węglowych w Zabrzu. Dyrektor Centrum Elektroniki Organicznej i Nanohybrydowej (CONE).