Przedplecze jest bardzo szerokie, w zarysie dzwonkowate, wyraźnie za przednim brzegiem przewężone i w tyle silnie zaokrąglone po bokach, w kierunku podłużnym stosunkowo mocno wysklepione. Powierzchnię ma gładką, opatrzoną punktami dwóch rozmiarów, z których duże są około dwukrotnie większe od małych. Przed tarczką znajduje się słabe wgłębienie. Pokrywy są krótko-owalne, o około ćwiartkę dłuższe niż szersze, bardziej wyokrąglone niż u opylaka długonosego. Odnóża cechują się udami porośniętymi przylegającymi włoskami włącznie z tylną krawędzią. Przednie golenie mają krawędź zewnętrzną aż po szczyt prostą, a krawędź wewnętrzną na długim odcinku silnie i ostro ząbkowaną.
Biologia i ekologia Owad ten zasiedla łąki, pastwiska, suche stoki, dobrze doświetlone lasy i zarośla, nieużytki, pola i przydroża. Zarówno larwy, jak i postacie dorosłe są oligofagicznymi fitofagami żerującymi na astrowatych. Wśród jego roślin pokarmowych wymieniane są: chaber driakiewnik, oset kędzierzawy, oset zwisły, ostrożeń błotny, ostrożeń lancetowaty, ostrożeń polny, ostrożeń siwy i ostrożeń warzywny.