185px|thumb|Powiat wileński na mapie guberni wileńskiej Powiat lub ujezd trocki (ros. Трокский уезд, lit. Trakų apskritis) – jednostka administracyjna Imperium Rosyjskiego istniejąca w latach 1795–1920 w guberni wileńskiej. Siedzibą powiatu były Troki (obecnie na Litwie).
Powiat został utworzony po III rozbiorze Polski, kiedy ziemie Wileńszczyzny znalazły się pod panowaniem rosyjskimWzmianka z 1890 roku. Dawny powiat trocki stanowił część województwa trockiego. Granica zaczynając się u północy niedaleko tego punktu, gdzie rz. Święta uchodzi do Wilii, między Giegużynem a Skorulami, szła od wschodu korytem rz. Wilii, oddzielającym go od pow. wileńskiego, aż do ujścia rz. Waki, dalej uszedłszy nieco jej biegiem krótkim i porzucając go niedaleko Wilna, wchodziła w lasy Rudnickie, a od jeziora Kiernowa załamywała się rz. Wisińczą na płd. i przez wielkie lasy Olkienik, Oran i starostwa mereckiego opierała się o Niemen, tam gdzie do niego uchodzi rz. Rotnica pod Druskienikami. Stąd od zach. szła Niemnem, który opuszczała pomiędzy Olitą a Puniami, rozgraniczała suchą drogą pow. kowieński, aż do miejsca, z którego się zaczęła na północy (co do innych szczegółów ob. t. V, 339). Trocki powiat guberni wileńskiej leży w zachodniej części guberni i graniczy od płn.-wsch. i wschodu z pow. wileńskim, od płd.-wsch. z lidzkim, od płd.