Utwór rozpoczyna się od elektronicznych szmerów, po których wchodzą syntezatory, a po trzech minutach w tle pojawia się śpiew.

W „Age Of Capricorn” skomputeryzowany, amerykański głos wymawia „U-S-A-M-A-M-A-A-U-S-U-R-M-U-S”, a następnie mówi: „Jesteś cudowny”, podczas gdy niewyraźne głosy zdają się śpiewać pieśń religijną, której towarzyszą durowe melodie syntezatorów i pulsujące basowe drone.

W „The Process” zniekształcony głos mówi o biskupach i okrucieństwach na tle syntezatorów, zakłóceń radiowych i odległego zgiełku.

Na „Father and Son” głosy ludzi przeżywających kryzys wiary zostały pocięte w lekki, funkowy rytm. W tekście wykorzystany został argument z filmu dokumentalnego The Jesus Trip z 1971 roku.

W ambientowym skeczu „Memory Death” pojawia się brzęczenie much i dźwięk wdechu.

W „The Word Becomes Flesh” pośród powolnego beatu kobiecy głos opowiada o rozwoju ludzkiego embrionu. Narracji towarzyszy gitara w stylu Portishead, a samplowane głosy przypominają brikolaże zespołu The Avalanches.

„Arena Americanada” jest utrzymana w stylu IDM, w „Into the Magic Land” pojawia się post-rock w stylu Mogwai, w „Deep Time” – akcenty orkiestrowe (smyczki i kotły).