Jednak amerykańskie statystyki pokazują, że Stany Zjednoczone na początkowym etapie swojego udziału w wojnie przeznaczały więcej zasobów na powstrzymanie ofensywy Japonii i dopiero w 1944 roku widoczna stałą się wyraźna przewaga amerykańskich zasobów w wojnie z Niemcami.
Wielka strategia Niemcy stanowiły główne zagrożenie dla Wielkiej Brytanii, zwłaszcza po upadku Francji w 1940 roku, w wyniku którego Niemcy zajęły większość krajów Europy Zachodniej, pozostawiając Wielką Brytanię samą w walce z Niemcami. Groźba inwazji Niemiec na Wielką Brytanię została udaremniona dzięki niepowodzeniu w uzyskaniu przewagi powietrznej w bitwie o Anglię oraz dzięki wyraźnej przewadze Royal Navy. Jednocześnie wojna z Japonią w Azji Wschodniej wydawała się coraz bardziej prawdopodobna. Chociaż Stany Zjednoczone nie były jeszcze w stanie wojny, ich przedstawiciele spotykali się z Brytyjczykami kilkakrotnie w celu opracowania wspólnych strategii.