Pierwszy kościół do Stojanowie konsekrowano 13 grudnia 1626 pod wezwaniem św. Wojciecha Biskupa i Męczennika oraz św. Anny, ale już 50 lat później, w 1672 roku określono jego stan jako w ruinie. Zbudowano więc nowy, także drewniany w 1707 roku, z fundacji stolnika buskiego Jana Kadłubskiego, wnuka pierwszego fundatora. Gruntownie wyremontowano go w 1741 roku, kiedy wykonano nowe podwaliny i szalowanie deskami. Niestety, świątynia spłonęła w pożarze 26 września 1753, pozostałości rozebrano, a na placu po kościele wzniesiono tymczasową kaplicę poświęconą w marcu 1754 roku. Dwa lata później, w 1756 roku Wojciech Rzyszczewski ufundował nowy, większy od poprzedniego kościół w Stojanowie. Z biegiem czasu zaczął podupadać, a w 1821 roku został określony jako w bardzo złym stanie i grożący zawaleniem. Sytuacja była na tyle zła, że wizytujący Stojanów arcybiskup Andrzej Alojzy Ankwicz zaleciał budowę murowanej świątyni. Przed 1840 rokiem przeprowadzono niezbędne naprawy, bo określono go wtedy jako dobrze utrzymanego. W kolejnych wizytacjach prowadzonych przez dziekana dekanatu buskiego pisano, że świątynia pozostawała w dobrym stanie technicznymA. Dworzak, Kościół parafialny pw. Św. Wojciecha w Stojanowie, [w:] Kościoły i klasztory rzymskokatolickie na terenie dawnego województwa bełskiego, t. 2, red. A. Betlej, A.