lokatą w korpusie oficerów rezerwy lotnictwa.
W latach 1930–1931 był zameldowany w Brześciu nad Bugiem, ale pracował w firmie Stanisława Kopczyńskiego w Warszawie, w charakterze kierownika kursów samochodowych. 7 września 1931 został skazany przez Sąd Okręgowy w Warszawie za przestępstwo przywłaszczenia pieniędzy na karę sześciu miesięcy więzienia z zaliczeniem okresu tymczasowego aresztowania od 15 lipca do 19 sierpnia 1930 i od 20 czerwca do 7 września 1931.
W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Baranowicze i nadal posiadał przydział w rezerwie do 1 pułku lotniczego. W 1936 został przydzielony w rezerwie do Oficerskiej Kadry Okęgowej Nr IX. W ramach osadnictwa wojskowego otrzymał działkę w Małych Ostrowczycach, w gminie Zaostrowiecze. Przed II wojną światową mieszkał w Zaostrowieczu.
W nieznanych okolicznościach, po agresji ZSRR na Polskę (17 września 1939), dostał się do sowieckiej niewoli. Już 13 listopada 1939 przebywał w obozie NKWD w Kozielsku. Między 19 a 21 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego (lista nr 035/4 z 16 kwietnia 1940). Między 20 a 22 kwietnia 1940 zamordowany w Katyniu i tam pogrzebany.